Ήδη το 1938 ήταν πρωταθλητής Ουγγαρίας στη σκοποβολή. Πεδίο δόξης λαμπρό είχε ανοιχτεί. Όμως υπολόγιζε λάθος. Ξεσπά ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Ουγγαρία μπλέξει κι αυτή στα γρανάζια του στο πλευρό της Γερμανίας κι Τάκατς ντύνεται στο χακί.
Εκεί σε κάποια άσκηση απασφαλίζει μια χειροβομβίδα. Αποδεικνύεται ελαττωματική. Δεν προλαβαίνει να την πετάξει και σκάει στα χέρια του. Τρεις μήνες προσπαθούσαν οι γιατροί, μάταια, να του σώσουν το δεξί χέρι.
Λογικά ο Κάρολι Τάκατς θα έπρεπε να ήταν ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος στο κόσμο. Όχι μόνο είχε χάσει το χέρι του, αλλά έπρεπε να ξεχάσει και την αγαπημένη του σκοποβολή. Μόνο που η ψυχική δύναμη νικά τις αναποδιές της ζωής.
Ο Τάκατς έμαθε να σημαδεύει με το αριστερό. Κι όπως δείχνουν οι αριθμοί το έκανε καλύτερα από πριν.
Προσπάθησε και το 1956, αλλά ήταν 8ος . Ήταν 46 χρόνων. Εκεί είπε να σταματήσει, όχι γιατί δεν μπορούσε να συνεχίσει στον ίδιο υψηλό ρυθμό, αλλά για να δημιουργήσει τους διαδόχους του. Εργάστηκε με νέα παιδιά και μέχρι τη στιγμή που έκλεισε τα μάτια του προσπαθούσε να μάθει τα… μυστικά της σκοποβολής στους διαδόχους του.
Συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες
1948 (Λονδίνο): 1ος στο αεροβόλο πιστόλι 25μ (580)
1952 (Ελσίνκι): 1ος στο αεροβόλο πιστόλι 25μ (579)
1956 (Μελβούρνη): 8ος στο αεροβόλο πιστόλι 25μ (575)
{{To 1948 φαβορί στο αγώνισμα ήταν ο Αργεντινής Κάρλος Βαλιέντε. Βλέποντας τον Τάκατς τον ρώτησε με απορία: «Εσύ τι ήρθες να κάνεις;». Η απάντηση του Ούγγρου ήταν κορφτή: «Να μάθω». Στην απονομή ο Τάκατς ήταν στο ψηλότερο σκαλί και στο δεύτερο ο αντίπαλός του με τις απορίες. Κι εκείνη τη στιγμή του είπε: «Φαίνεται ότι έμαθες πολλά…»}}
ΠΗΓΗ: retrosport.wordpress


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου