Ταινίες μιας χαμένης αθωότητας ή κερδοσκοπικά προϊόντα; Οι ελληνικές ερωτικές ταινίες της 15ετίας 1966-1980 ανταποκρίνονται και στα δύο.
Οι περισσότερες απ’ αυτές ήταν αστυνομικά φιλμ ή κοινωνικά δράματα με κάποιες τολμηρές σκηνές.
1. Ο βιασμός μιας παρθένας (1966). Μία ανεξάρτητη παραγωγή που λέει πολλά για τον ερωτικό κινηματογράφο, πριν καν το είδος δώσει επίσημα το παρόν.
2. Βρώμικες κυρίες (1975). Ερωτικο-αστυνομικό δράμα, σε σενάριο του πρωταγωνιστή του Παύλου Λιάρου και σκηνοθεσία του Παύλου Παρασχάκη, που πληρούσε όλα τα κριτήρια της κερδοσκοπικής ταινίας των μέσων του ’70,
3. Έξη διεστραμμένες ζητούν δολοφόνο (1976). Η Τίνα Σπάθη, η ελληνίδα «βασίλισσα του σεξ» της χρυσής εποχής του ερωτικού κινηματογράφου, σε μία από τις πιο όμορφες ταινίες του είδους, που συντονίζεται με την παράδοση της ιταλικής σχολής των gialli.
4. Το κορίτσι και τ’ άλογο (1973). Αυτή η επανεγγραφή της κλασικής ιστορίας του Ιππόλυτου, που οφείλεται στη συνεργασία του Γιώργου Ζερβουλάκου (σενάριο) με τον Βαγγέλη Σερντάρη (σκηνοθεσία), θεωρείται η πιο καλλιτεχνική ερωτική ταινία της χρυσής δεκαετίας του ελληνικού ερωτικού σινεμά.
5. Μέλι το κορμί της (1975). Φιλμική υπεράσπιση της γυναικείας ομοφυλοφιλίας, έστω κι αν ο λόγος της διέπεται από τη συντηρητική ηθική του ’70, που δεν επιτρέπει στις δύο ηρωίδες να δουν τον έρωτά τους να ανθίζει,
6. Sex... 13 μποφώρ! (1971). Το πιο διάσημο φιλμ του Κώστα Γκουσγκούνη, καλτ μορφής του ελληνικού σινεμά, έφερε χρήμα με το τσουβάλι στον παραγωγό του και ανέδειξε τον πρωταγωνιστή του σε σούπερ σταρ του ερωτικού σινεμά.
Αν και σχηματικό σεναριακά, έχει αρκετές κωμικές στιγμές και διαθέτει μία ακόμα εξαίρετη φυσιογνωμία: αυτή του 57χρονου Λυκούργου Καλλέργη, που ξανανιώνει κι αυτός χάρη στην παρουσία τριών τρυφερών υπάρξεων στον… φάρο του!
1. Άγγελοι της διαστροφής (1983). Το μοναδικό πορνό του Χάρη Μπρούμελ που διασώζεται, υπογράφεται από τον Τόλη Τρίκκη. Σπονδυλωτό, όπως κι άλλα φιλμ του σκηνοθέτη του, έχει ως πρωταγωνιστή έναν υπερ-δραστήριο σεξουαλικά άνδρα, που προσφέρει επί πληρωμή τις υπηρεσίες του σ’ έναν άλλον, σεξουαλικά ανενεργό, και πραγματεύεται ένα θέμα ταμπού: την ανδρική ομοφυλοφιλία.
2. Οι βλάχοι επιμένουν ελληνικά!.. (1984). Με την πρώτη του ταινία, ο Νάσος Σπύρης (μετέπειτα Berto) παραλλάσσει το «Ο επιμένων ελλη-νικά», για να υπογραμμίσει την ανδρική απαίτηση για σεξουαλική επαφή «ειδικού τύπου».
3. Διακοπές στην Ύδρα (1984). Ήλιος, σεξ και θάλασσα: ο Θανάσης Μιχαηλίδης προσφέρει αφειδώς, σε δώδεκα ερωτικές σκηνές, αυτά για τα οποία φημιζόταν η χώρα μας στο εξωτερικό.
4. Επιθυμία από πίσω (1991). Το μοναδικό σκληρό ελληνικό πορνό με στοιχεία του φανταστικού, αλλά και από τις ταινίες εκείνες που έχουν γυριστεί αποκλειστικά στο βίντεο και όλοι οι ηθοποιοί είναι ξένοι πορνοστάρ, κρυμμένοι κάτω από ελληνοπρεπή ψευδώνυμα.
5. Ο ηδονοβλεψίας (1984). Γνωστό και με τον τίτλο Γκουσγκούνης, ο μεγάλος εραστής, είναι το μοναδικό σκληρό πορνό που γύρισε ο Κώστας Γκουσγκούνης, ο υπ’ αριθμόν 1 σταρ των ελληνικών ερωτικών ταινιών της δεκαετίας του ’70, υπό τις οδηγίες του Χρήστου Μπόλια.
6. Το σπίτι της μαντάμ Αλόμα (1989). Δεύτερη απόπειρα της εκδιδόμενης τραβεστί Αλόμα να υποστηρίξει δια του βίντεο το επάγγελμά της, χωρίς να ξέρει τους κανόνες του μέσου.
*Ο Δημήτρης Κολιοδήμος είναι συγγραφέας-κριτικός κινηματογράφου.
Και ορισμένες διανεμήθηκαν εκτός Ελλάδας με σκληρές πορνογραφικές σκηνές, που είχαν προστεθεί εκ των υστέρων και στις οποίες δεν συμμετείχαν οι «επώνυμοι» πρωταγωνιστές τους. Με γνώμονα τα παραπάνω, θεωρώ ότι έξι σημαντικές ερωτικές ελληνικές ταινίες είναι οι:
1. Ο βιασμός μιας παρθένας (1966). Μία ανεξάρτητη παραγωγή που λέει πολλά για τον ερωτικό κινηματογράφο, πριν καν το είδος δώσει επίσημα το παρόν.
Είχε διαφημιστεί ως «η πρώτη ελληνική ταινία σκάνδαλο», τέσσερις βραβευμένοι σκηνοθέτες (Νίκος Οικονόμου, Στέλιος Τζάκσον, Δημήτρης Μποντικούλης και Γιάννης Κοκκόλης) βρίσκονται πίσω από την κάμερα (κι ένας ακόμη, ο Γιώργος Εμιρζάς, κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο),
το Μπολερό του Ραβέλ αποτελεί το βασικό μουσικό μοτίβο και το σενάριο είναι τόσο αφελές που ο θεατής αναρωτιέται: μα γίνονταν τέτοια πράγματα; ενώ είναι κοινό μυστικό ότι… πολλά γίνονταν εκείνη την εποχή στο ελληνικό Χόλιγουντ.
2. Βρώμικες κυρίες (1975). Ερωτικο-αστυνομικό δράμα, σε σενάριο του πρωταγωνιστή του Παύλου Λιάρου και σκηνοθεσία του Παύλου Παρασχάκη, που πληρούσε όλα τα κριτήρια της κερδοσκοπικής ταινίας των μέσων του ’70,
που εκμεταλλευόταν την υπαρκτή επιθυμία (και –γιατί όχι;– ανάγκη) μιας μερίδας θεατών να διασκεδάσουν, παρακολουθώντας μία ιστορία εγκλήματος, διαφθοράς και τιμωρίας, με αίσιον και ευτυχές τέλος όμως, διανθισμένη με κάποιες σκηνές σεξ.
3. Έξη διεστραμμένες ζητούν δολοφόνο (1976). Η Τίνα Σπάθη, η ελληνίδα «βασίλισσα του σεξ» της χρυσής εποχής του ερωτικού κινηματογράφου, σε μία από τις πιο όμορφες ταινίες του είδους, που συντονίζεται με την παράδοση της ιταλικής σχολής των gialli.
Ο Παναγιώτης Κωνσταντίνου παρακολουθεί από κοντά τους χαρακτήρες του, καθώς ξεδιπλώνουν την άπληστη και λάγνα προσωπικότητά τους κι αυτό οδηγεί σε μία ασυνήθιστα ηδονοβλεπτική καταγραφή της ιδιωτικής ζωής, που εξακολουθεί να είναι πολύ ερεθιστική.
4. Το κορίτσι και τ’ άλογο (1973). Αυτή η επανεγγραφή της κλασικής ιστορίας του Ιππόλυτου, που οφείλεται στη συνεργασία του Γιώργου Ζερβουλάκου (σενάριο) με τον Βαγγέλη Σερντάρη (σκηνοθεσία), θεωρείται η πιο καλλιτεχνική ερωτική ταινία της χρυσής δεκαετίας του ελληνικού ερωτικού σινεμά.
Με την Άννα Φόνσου να σπέρνει φωτιά στην ευαίσθητη περιοχή των ανδρών, είναι επίσης και η πρώτη ταινία στην οποία ενσωματώθηκαν σκληρές σκηνές για την οπτική τέρψη των θεατών του εξωτερικού.
5. Μέλι το κορμί της (1975). Φιλμική υπεράσπιση της γυναικείας ομοφυλοφιλίας, έστω κι αν ο λόγος της διέπεται από τη συντηρητική ηθική του ’70, που δεν επιτρέπει στις δύο ηρωίδες να δουν τον έρωτά τους να ανθίζει,
η ταινία του Ηλία Μυλωνάκου έχει ως πρωταγωνίστριες το σούπερ είδωλο Τίνα Σπάθη, τη μελαχρινή με το φιλήδονο κορμί, και τη Μάγδα Μακρή, μία ακόμη σταρ των ερωτικών ταινιών της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
6. Sex... 13 μποφώρ! (1971). Το πιο διάσημο φιλμ του Κώστα Γκουσγκούνη, καλτ μορφής του ελληνικού σινεμά, έφερε χρήμα με το τσουβάλι στον παραγωγό του και ανέδειξε τον πρωταγωνιστή του σε σούπερ σταρ του ερωτικού σινεμά.
Αν και σχηματικό σεναριακά, έχει αρκετές κωμικές στιγμές και διαθέτει μία ακόμα εξαίρετη φυσιογνωμία: αυτή του 57χρονου Λυκούργου Καλλέργη, που ξανανιώνει κι αυτός χάρη στην παρουσία τριών τρυφερών υπάρξεων στον… φάρο του!Ελληνικό πορνό
Πορνογραφία = μία αναπαράσταση που έχει ως βασική λειτουργία να ερεθίσει σεξουαλικά το κοινό και ως βασικό οπτικό περιεχόμενο σαφείς απεικονίσεις σεξουαλικού υλικού. Πορνό = μία ταινία που έχει και την παραπάνω λειτουργία και το παραπάνω οπτικό περιεχόμενο.
Πορνογραφία = μία αναπαράσταση που έχει ως βασική λειτουργία να ερεθίσει σεξουαλικά το κοινό και ως βασικό οπτικό περιεχόμενο σαφείς απεικονίσεις σεξουαλικού υλικού. Πορνό = μία ταινία που έχει και την παραπάνω λειτουργία και το παραπάνω οπτικό περιεχόμενο.
Ανάλογα δε με τον τύπο αυτού του περιεχόμενου, κατατάσσεται σε σκληρό και μαλακό: το πρώτο απεικονίζει σεξουαλικές πράξεις που συμβαίνουν πραγματικά μπροστά στην κάμερα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσίαση των εν δράσει γεννητικών οργάνων, μέσα από την επιλογή των κατάλληλων γωνιών λήψης και τη χρησιμοποίηση των κοντινών πλάνων,
ενώ το δεύτερο απεικονίζει μιμήσεις των πράξεων αυτών, αποκλείοντας την ύπαρξη των γεννητικών οργάνων, και παρουσιάζουν απλώς γυμνά σώματα (γυναικεία κατ’ εξοχήν) σε διάφορες στάσεις ή περιπτύξεις. Με αυτά ως γνώμονα, θεωρώ ότι έξι σημαντικά ελληνικά πορνό είναι:
1. Άγγελοι της διαστροφής (1983). Το μοναδικό πορνό του Χάρη Μπρούμελ που διασώζεται, υπογράφεται από τον Τόλη Τρίκκη. Σπονδυλωτό, όπως κι άλλα φιλμ του σκηνοθέτη του, έχει ως πρωταγωνιστή έναν υπερ-δραστήριο σεξουαλικά άνδρα, που προσφέρει επί πληρωμή τις υπηρεσίες του σ’ έναν άλλον, σεξουαλικά ανενεργό, και πραγματεύεται ένα θέμα ταμπού: την ανδρική ομοφυλοφιλία.
2. Οι βλάχοι επιμένουν ελληνικά!.. (1984). Με την πρώτη του ταινία, ο Νάσος Σπύρης (μετέπειτα Berto) παραλλάσσει το «Ο επιμένων ελλη-νικά», για να υπογραμμίσει την ανδρική απαίτηση για σεξουαλική επαφή «ειδικού τύπου».
Ουσιαστικά χωρίς υπόθεση, το φιλμ αναλώνεται στην καταγραφή των ερωτικών δραστηριοτήτων μιας κοινότητας βοσκών και βοσκοπούλων, μετατρέποντας τη μιζέρια της ελληνικής πορνοπαραγωγής σε στιλ.
3. Διακοπές στην Ύδρα (1984). Ήλιος, σεξ και θάλασσα: ο Θανάσης Μιχαηλίδης προσφέρει αφειδώς, σε δώδεκα ερωτικές σκηνές, αυτά για τα οποία φημιζόταν η χώρα μας στο εξωτερικό.
Και ο Νότης Πιτσιλός, που αυτοπεριοριζόταν σε ρόλους ηδονοβλεψία, διατρέχοντας τους χώρους των συνευρέσεων και σχολιάζοντας με χιούμορ τα δρώμενα, παίρνει για πρώτη (και μοναδική) φορά μέρος σ’ αυτά.
4. Επιθυμία από πίσω (1991). Το μοναδικό σκληρό ελληνικό πορνό με στοιχεία του φανταστικού, αλλά και από τις ταινίες εκείνες που έχουν γυριστεί αποκλειστικά στο βίντεο και όλοι οι ηθοποιοί είναι ξένοι πορνοστάρ, κρυμμένοι κάτω από ελληνοπρεπή ψευδώνυμα.
Όπως ψευδώνυμος είναι και ο σκηνοθέτης του. Για τον λάτρη του έρωτα από την πίσω πόρτα είναι ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει η ντόπια αγορά.
5. Ο ηδονοβλεψίας (1984). Γνωστό και με τον τίτλο Γκουσγκούνης, ο μεγάλος εραστής, είναι το μοναδικό σκληρό πορνό που γύρισε ο Κώστας Γκουσγκούνης, ο υπ’ αριθμόν 1 σταρ των ελληνικών ερωτικών ταινιών της δεκαετίας του ’70, υπό τις οδηγίες του Χρήστου Μπόλια.
Υπέρ-φιλόδοξο φιλμ, που θέλει να συμπεριλάβει τα πάντα στην εικονογραφία του, από τον αυνανισμό μέχρι τον ομαδικό έρωτα, χωρίς να διαθέτει παρά ψήγματα πλοκής.
6. Το σπίτι της μαντάμ Αλόμα (1989). Δεύτερη απόπειρα της εκδιδόμενης τραβεστί Αλόμα να υποστηρίξει δια του βίντεο το επάγγελμά της, χωρίς να ξέρει τους κανόνες του μέσου.
Γυρισμένη εξ ολοκλήρου σ’ ένα ξενοδοχείο και τρομακτικά κακότεχνη, ακολουθεί τα πρότυπα των ξένων ταινιών του είδους της, οργανώνοντας την αφήγησή της στην επιθυμία του άνδρα να πάει με μία τραβεστί και στην ηδονοβλεπτική τάση της Αλόμα.
*Ο Δημήτρης Κολιοδήμος είναι συγγραφέας-κριτικός κινηματογράφου.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου